Spawanie metodą MIG/MAG
Spawanie MIG/MAG (ang. Metal Inert Gas / Metal Active Gas) – spawanie
elektrodą topliwą w osłonie gazów obojętnych (MIG) lub aktywnych (MAG).
Jako gazy ochronne najczęściej stosuje się argon, hel oraz mieszaniny tych
gazów. Natomiast jako gazy aktywne – dwutlenek węgla lub jego mieszaninę z
argonem.
W metodzie MIG/MAG łuk elektryczny jarzy się między spawanym materiałem a
elektrodą w postaci drutu. Łuk i jeziorko ciekłego metalu są chronione
strumieniem gazu obojętnego lub aktywnego. Metoda nadaje się do spawania
większości materiałów, dobierając druty elektrodowe odpowiednie dla różnych
metali.
opis do rysunku
1 – kierunek spawania
2 – końcówka prądowa
3 – elektroda (drut)
4 – gaz
5 – stopiony metal tzw. "jeziorko"
6 – gotowa spoina
7 – podłoże
Parametry spawania - natężenie prądu: 60–500 A[1]
moc cieplna: 1,25 kW[1]
napięcie elektryczne: 18–28 V
prędkość spawania 0,2–0,5 m/min
średnica drutu spawalniczego: zazwyczaj 0,5-4,0 mm[1]
natężenie przepływu gazu ochronnego 12–30 l/min
Zastosowanie metody - w liniach technologicznych i pracach montażowych
do spawania automatycznego i półautomatycznego
Zalety metody - dobra jakość spoin
duża wydajność
możliwość zrobotyzowania metody
możliwość spawania elementów o szerokim zakresie grubości
możliwość spawania we wszystkich pozycjach
Wady metody - przeznaczona jest wyłącznie do spawania stali niestopowych
(MAG)
w czasie spawania przy osłonie dwutlenku węgla występuje duży rozprysk
metalu (MAG)
konieczność stosowania osłony przed wiatrem w czasie spawania na przestrzeni
otwartej
